Voorlezen

Voorlezen, dat podium op, de camera en de derde kop koffie, daarna ben ik toe aan frisse lucht, rennen, het steegje uit, de stadse herfst in. De mensen aan me voorbij zien flitsen. Lopen en denken: wie zet deze stappen? Motregen erbij, denken: er zijn geen stappen. In de Kalverstraat is inmiddels alles open, ook de WE, waar ze van de zomer dat jasje hadden. Ik loop voorbij, ik ga terug. Dit is zo’n dag om precies-dat-jasje te scoren. Ik ren de roltrap op en ja, de verkoopster herinnert zich dat ene jasje. Ze vraagt erom bij het magazijn via haar headset. Ik zigzag langs de laatste mode en kom tegelijk met het jasje bij de paskamers aan. We passen. We passen wonderlijk goed. Ik wist wel dat het een topjasje was, maar zo top?! Ik loop naar de spiegel en langs een paar spiegels, dit jasje doet het. Daar moet een strak, zwart kolletje onder, kort op kort. De verkoopster pakt meteen een prima kolletje. Jasje erop – het is te mooi. Goed bedacht, ik lach, wie is die vrouw in de spiegel?

Ik kijk. Wacht eens, ik draai rond en kijk. Ik zie dat het de spiegel is. Er is iets met de spiegels. Iets subtiels. “Mag ik je iets vragen, serieus?”, vraag ik de verkoopster. Ze is een xs-je, net als ik, ik kan vrijuit praten: “Maken deze spiegels dunner?” De verkoopster kijkt om zich heen. Er zijn geen getuigen en ik stel haar gerust: ik neem het jasje, maar ik wil wel weten hoe het zit met die spiegels. Ze knikt en geeft toe, ja, de spiegels maken inderdaad dunner. Zo is het. Ik kijk in de spiegel en adem diep uit. Wat een wereld, wat een perfecte dag. Ik sta lang stil in mijn pashokje, oog in oog met een andere versie van mezelf. Ik neem het jasje, niet het kolletje, en wandel gerust terug naar het theater.

Voorlezen is één van de 19 verhaaltjes in NAMAAK (december 2013). 
Alvast meer lezen uit dit bundeltje? Meer!

Geef een reactie