Verzoeknummer (1)

Dit is een verzoeknummer, vanaf vanochtend denk ik eraan omdat ik een nieuwe filterhouder moet kopen. Nu heb ik even tijd om te schrijven, mijn verhaal over koffiefilters, gehoor te geven aan het verzoek, maar om mij heen begint ook het zingen, zo hard. “The riders will not stop us, cause the only love they’ll find is paradise…” en “Mag ik dan bij jou schuilen, als het nergens anders kan…” – live, tegelijk, met gitaarbegeleiding. Weekend.

1986. Hier komt de tekst. We logeerden bij een morsige, Tsjechische wiskundige. Wolf. Zou hij nog leven? Steeds als hij opdook droeg hij dezelfde broek en een beige regenjas. Hij keek langs je, naar de grond. Hij sprak wel, maar mompelend, misschien in een soort Engels. Wij mochten kosteloos in zijn huis logeren. Het was vlakbij de stad. Waar hij zelf verbleef wisten we niet, maar ’s morgens om zes uur stookte hij de kachel op in de kelder van het huis. Voor ons. Het water gorgelde door de verwarmingsbuizen. Uit een buis boven mijn bed lekten groenige druppels. Het was in Lidice, ik wist niets van de geschiedenis, we zijn niet eens naar het monument geweest. We gingen elke dag naar Praag.

We hadden van medestudenten de tip gekregen ons bezoek te vergoeden met kaas, koffie, koffiefilters en dollars. De eerste dag al stalden we onze cadeaus uit op een tafeltje in de keuken. De koffie en koffiefilters braken we aan, ja – dat kan je wel mooier beschrijven. Iets over de geur van verse koffie die het huis vulde, ik rook koude muren, stoom en koffie. Ik herinner me dat ik in alle vroegte de trap afliep en de koffie hoorde doorsijpelen. Er was inderdaad nergens drinkbare koffie te krijgen. Er was helemaal niets te krijgen.

Mijn dochter rent haar kamer uit, achter me langs (niks aan de hand, ze is altijd snel). “Nou, klinkt het een beetje goed?”, roept ze. Ze rent weer terug. Ze heeft haar iPod gepakt. Klaar om het nummer op te nemen. “Ha ha, jij luistert tussen twee muzieken door,” zegt ze in het voorbijgaan, “Kan ik nog, of gaan we al eten?”

2 reacties

  1. Mooi Wieke! Zo fijn om meteen de sfeer te voelen. Ben heel benieuwd naar je nieuwe bundel.

  2. Dank je wel. Verzoek ingewilligd! En precies hetzelfde beeld als 20 jaar geleden – dus ‘echt’ 🙂 It would hold up in court. Raar om te denken dat er wellicht daar niet veel veranderd is.

Geef een reactie