Veiligheid

Ik loop langs het king size keukenraam. Ik kijk in de verlichte keuken. Een man met een witte kaftan aan roert in een pan. Hij heeft een baard. Veel donker haar.

Boven mij flitst de galerijlamp aan. Voor de veiligheid. De man kijkt opzij, naar buiten, naar mij. Hij knikt vriendelijk. Ik ruik knoflook. De man is een echte Cubaan. Dat weet ik omdat ik deze zomer een paar dagen in zijn huis heb gewoond. Hij was naar Cuba. Hij heeft een keurig huis. Een tv met een nachtschakelaar. Na half één geen beeld. Hij is de verzamelaar van een enorme hoeveelheid cd’s; klassiek, jazz, folk, indiepop. Ik kreeg zijn sleutels via-via. Hij wist dat een vriendin van een vriend zijn woning zou gebruiken. Hij heeft me nooit ontmoet.

Hij kijkt weer in de pan. Het is het eenvoudigst om door te lopen. Het is laat. De zomer is allang voorbij. Ik denk aan de knoflookpers in zijn keukenla en het geborduurde kussen op zijn bank.

Geef een reactie