Sneltrein

Het stationnetje is nauwelijks bestand tegen de drukte van deze eeuw. Forensen. Studenten. Toeristen, zoals ik. Alle treinen landinwaarts gaan over hetzelfde spoor, hordes mensen over hetzelfde perron. Plotseling, na maanden alleen reizen, heb ik zin om naast iemand te zitten. Op dit bankje uit 1877.

Een tik op mijn schouder. Een vraag, buiten adem: “Express… London… yet?” Het is een beauty, hij glimlacht. Breed. Of de sneltrein al geweest is? Ik stel me meteen voor. Leve eenvoud en precisie.

Geef een reactie