Knock-out

Gisterenmiddag bood ik € 255.600 voor een appartement. ’s Avonds is het verkocht, aan een ander, voor € 298.000. Daar zit een lang, wurgend verhaal in, met 12 personages, ontgoochelde makelaars en rijke lui zonder kop. Misschien één stuk gespuis. Het appartement ernaast was ook te koop. Het heeft dezelfde indeling, dezelfde plafondplaten, kale vloer. De bewoners van twee hoog hadden een briefje opgehangen in het trappenhuis. Handgeschreven: zoek je moeder op een anderzolder. Cryptisch. Ik ben een Amsterdamse, ik vermoed dat deze buren zijn getraumatiseerd door studenten. Ik heb op die woning geen bod uitgebracht. Iemand anders wel: verkocht voor € 315.000. BAM!

Naschrift, rondschrift.
Mijn tafelheer zegt: “Je blijft er wel luchtig onder.” Hij weet hoe klem ik zit. We dineren bij Dwaze Zaken. Het nieuws rondom de appartementen krijg ik in etappes binnen via m’n mobiel. “Het is een knock-out,” zeg ik, “Ik las in de krant dat dat de essentie is van een kort verhaal. Daar denk ik aan.” Dus ik zoek dat zinnetje net op, over een knock-out in de eerste ronde. En ik zie dat Rob van Essen het schreef, echt hè, de schrijver van ‘Hier wonen ook mensen’.

Geef een reactie