Gear

Het meisje tussen de gewelven legt zichzelf niet uit. Ze staat naast een stapel A3’tjes, de stapel komt tot mijn kin. Gear 2015. Het zijn foto’s natuurlijk. Een paars vergezicht, een oranje bosrand -het kan ook iets anders voorstellen, de taal is de baas. Moet je kijken! In diep donkergrijs de wieken van een windmolen die net boven een duin uit wegvliegen, spreiden. En ik vind een maanblauw grasveld. Mijn buit is compleet. Het meisje blijft ondertussen op de achtergrond. Ze heet Simone. Ze vertelt geen verhaal. Ze naait het setje papier aan elkaar. Ik weet het; ‘naaien’ en ‘naaimachine’ zijn wanstaltige woorden, maar ja, ze stikt het setje papier aan elkaar met een naaimachine. Het garen is rood.

Morgen is het vast veel stiller en kom ik terug voor het geratel van de naaimachine in de kelder.

Simone spreekt in losse zinnen. Vriendelijk. Ze zegt dat de stapel steeds kleiner zal worden. Ze zegt dat er een camera hangt, voor een time-laps-opname. En nee, ze heeft geen kaartje.  Ze signeert het boekje op de blanco achterkant, naast het stiksel. 1/1. Ik denk nu: misschien wachtte ze op iemand, of op een bepaald teken.

Geef een reactie